Á Tvøroyri finna 40 ára gamla Liljan Persson og familjan hjá henni frið – summarhúsið er blivið hennara frírúm, har familjan fer niður í ferð og savnast um køksborðið til spøl og hugna. Summarhúsið var eitt handverkara-tilboð, sum tey keyptu fyri nøkrum árum síðan, og síðan hava tey bygt alt av nýggjum uttan stórviðin og tekjuna.
Greinin varð fyrstu ferð prentað í Kvinnu 4, 2024
Hvør er søgan handan summarhúsið?
Tá vit keyptu húsini í 2020, vóru tey nøkur 50 ár, og tá høvdu tey staðið tóm í eini 12 ár. Vit hava síðan gjørt alt av nýggjum uttan stórviðin og tekjuna.
Hví endaðu tit á Tvøroyri?
Ja, vit hava leingi hugt eftir summarhúsi og á Tvøroyri funnu vit so húsið, vit vildu gera til okkara summarhús fyri ein sámiligan prís. Tvøroyri er eisini nakað serligt, abbi mín er haðani, og hava hann og omma havt summarhús har, alt eg minnist, og hava vit brúkt tey nógv, til tey blivu seld í 2019. Tá vit fara til Suðuroyar, so fara vit umborð á Smyril, og tað virkar, sum vit øll fara eitt sindur niður í gear. Og tá vit eru komin suður, so eru vit har og kunnu ongastaðni fara. Tað elska vit.
Hvør er tín yndislitur, tá tað snýr seg um innrætting?
Eg elski allar litir, og teir síggjast væl heima í Rituvík. Í summarhúsinum valdu vit tó at hava tað øðrvísi enn heima. Her hava vit brúkt nógvar jarð- og natúrlitir. Tað er eitt sindur róligari stílur enn heima.
Hvussu vilt tú lýsa stílin í tykkara summarhúsi?
Praktiskur, avslappandi – her er eitt sindur pláss fyri øllum. Ting, vit hava arvað, gjørt sjálvi og keypt í endurnýstlu.
Eg havi ein veikleika fyri …
Gløsum, skálum, lampum, myndum.. Ja, nips-tingum, sum hava eina søgu - eg kann blíva við og við. Eg haldi, at gomul ting eru so vøkur - øll hava ikki tað sama, og tað er skilagott at endurnýta. Eisini dámar mær ofta væl, at ting hava reina søgu – sum til dømis arvalutir frá ommu. Tey, sum kenna meg væl, halda, eg nokk havi ein veikleika fyri næstan øllum tingum, haha.
Av prýðislutum í summarhúsinum eri eg glaðast fyri …
Tað er ringt at siga, men lampuna og gamla telefonborðið frá ommu og abba í Rituvík. Spísiborð og stólar frá svigerommuni og -abbanum á Skála. Sofuna og stólin, sum eg fyri nógvum árum síðan havi fingið ókeypis á Facebook, sum eg síðan havi gingið á kvøldskúla og gjørt av nýggjum og polstrað.
Hvat keyp til summarhúsið ert tú glaðast fyri?
Ikki eitt keyp, men innrættingina av húsinum. Flísarnar á vesinum og í brúsurúminum, langa bonkin, sum gongur víðari frá køkinum og er undir stóra vindeyganum. Tá vit hava gestir, kunnu vit hála borðið út og hava nógv fólk sitandi við borðið.
Hvussu ofta brúka tit summarhúsið?
Vit brúka tað nógv í summarferiuni, og so royna vit at vera nakrar dagar í páska-, heyst- og jólaferiuni. So eru vit eisini í summarhúsinum nógv vikuskiftir gjøgnum alt árið.
Hvat gert tú fyri at skapa eitt fjálgt og hugnaligt huglag í summarhúsinum?
Tað er altíð hugnaligt at fara í summarhús og serliga okkara egna. Vit hava innrættað húsið sum eitt summarhús. Vit hava valt at gera kømurini smá, so at vit kundu hava størri køk/stovu, har tað er pláss at spæla, rokast og hugna okkum. Vit eru eyka nógv saman, tá vit eru í summarhúsi – vit spæla spøl, ganga túrar, fara biltúrar runt í oynni. Eitt, sum vit eisini elska, tá vit eru í summarhúsi, tað er at hyggja í sjónvarp; vit hyggja næstan ikki í sjónvarp heima. Tað er ikki ordiliga tað vanliga hjá øllum øðrum, sum fara í summarhús.
Hvussu er at vera í húsunum?
Nakað heilt serligt, vit hava sjálvi saman við góðari hjálp frá familju og vinum gjørt alt av nýggjum og til okkara heilt egna. Tað er eitt gott stað, har vit øll kunnu vera saman, stór og smá. Eg plagi at siga: “her er liv og glade dage, her går solen aldrig ned”.
Mítt næsta projekt í summarhúsinum er...
Vit hava altíð nógvar planir, men ein lítil terrassa uttanfyri, har vit kunna njóta sólina allan dagin, tað er ovarlaga á listanum.
